Kız yurdunda kalan üniversite öğrencilerinde algılanan sosyal destek ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide yalnızlık ve mentâl iyi oluşun aracılık rolü

Creative Commons License

Karahan Çoban G.

Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, cilt.17, sa.65, ss.1032-1047, 2026 (TRDizin)

Özet

Yurtlar üniversite eğitimi sürecinde öğrencilerin gündelik yaşamlarının önemli bir bölümünü geçirdikleri sosyal yaşam alanlarıdır. Akademik, sosyal ve mentâl açıdan önemli değişimler yaşanan bu dönemde sosyal destek ağlarının yeniden kurulması, yalnızlıkla başa çıkmak ve mentâl iyi oluşun korunması sosyal hizmet müdahaleleri açısından kritik bir değere sahiptir. Bu araştırmada, devlet kız yurtlarında kalan üniversite öğrencilerinde algılanan sosyal destek ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide yalnızlık ve mentâl iyi oluşun seri aracılık rolü incelenmiştir. Nicel araştırma yöntemi, kesitsel ve ilişkisel tarama modeline dayanan araştırmanın çalışma grubunu 390 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Veri analizinde ölçeklerin yapı geçerliliği açımlayıcı faktör analiziyle, değişkenler arasındaki yapısal ilişkiler yapısal eşitlik modellemesi ve bootstrap yöntemiyle analiz edilmiştir. Bulgular algılanan sosyal destek arttıkça öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin azaldığını, yalnızlığın azalmasının mentâl iyi oluşu artırdığını ve artan mentâl iyi oluşun yaşam doyumunu güçlü biçimde yükselttiğini göstermiştir. Seri aracılık yolunun anlamlı bulunması, sosyal desteğin öğrencilerin yaşam doyumunu, yalnızlık deneyimini azaltıp mentâl iyi oluşu güçlendiren psikososyal bir süreç üzerinden artırdığını göstermektedir. Araştırma sonuç olarak yaşam doyumunun yalnızca bireysel memnuniyetin basit bir göstergesi olmadığını, çok boyutlu bir süreç içinde şekillendiğini ortaya koymakta ve devlet kız yurtlarında sunulan hizmetlerin psikososyal gelişimi destekleyen bütüncül bir öğrenci iyi oluş modeline yönelmesinin önemini vurgulamaktadır.

Dormitories are social environments in which university students spend a substantial part of their daily lives during their studies. This period is marked by significant academic, social and mental changes, and the reconstruction of social support networks, coping with loneliness, and maintaining mental well-being are critical for social work interventions. This study examines the serial mediating role of loneliness and mental well-being in the relationship between perceived social support and life satisfaction among female students residing in state dormitories. Using a quantitative, cross-sectional and correlational design, the study was conducted with 390 university students. Construct validity of the scales was assessed through exploratory factor analysis, and structural relationships among variables were tested via structural equation modelling and bootstrapping. The findings indicate that higher perceived social support reduces students’ loneliness, reduced loneliness enhances mental well-being, and increased mental well-being strongly improves life satisfaction. The significance of the serial mediation pathway suggests that social support promotes life satisfaction through a psychosocial process that diminishes loneliness and strengthens mental well-being. Overall, the study shows that life satisfaction is not a simple indicator of individual contentment but develops within a multidimensional process, underlining the importance of orienting services in state female dormitories toward a holistic student well-being model that supports psychosocial development.