TSRS Kapsamında Sürdürülebilirlik Raporlamasında Güvence Denetimi: BİST 30 Şirketlerinde Yapısal Özellikler ve Firma Bazlı Farklılaşmalar


Zeytin M.

7TH INTERNATIONAL CONFERENCE ON SCIENTIFIC AND INNOVATIVE STUDIES ICSIS 2026, Konya, Türkiye, 16 - 17 Nisan 2026, ss.114-129, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Konya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.114-129
  • Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Bu çalışma, BIST 30 endeksinde yer alan şirketlerin sürdürülebilirlik ve entegre raporlarında yer

alan bağımsız denetçi güvence raporlarını, Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartları (TSRS)

çerçevesinde yapısal ve içeriksel açıdan incelemektedir. Araştırmada doküman analizi yöntemi kullanılmış;

2024 yılına ait güvence raporları, güvence kapsamı, güvence nesnesi, rapor yapısı ve metodolojik özellikler

gibi önceden belirlenen analiz kategorileri çerçevesinde karşılaştırmalı içerik analizi ile değerlendirilmiştir.

Elde edilen bulgular, Türkiye’de sürdürülebilirlik güvence uygulamalarının rapor yapısı, kullanılan dil ve

metodoloji açısından yüksek düzeyde biçimsel standardizasyon sergilediğini göstermektedir. Bununla

birlikte, bu standardizasyonun uygulamada tam bir homojenlik yaratmadığı; firmalar arasında güvence

kapsamı bakımından önemli farklılıklar bulunduğu tespit edilmiştir. Bazı şirketlerde tüm TSRS uyumlu

sürdürülebilirlik bilgileri güvence kapsamına alınırken, bazı şirketlerde yalnızca iklim açıklamaları veya

seçilmiş performans göstergeleri ile sınırlı daha dar kapsamlı güvence yaklaşımları benimsenmiştir. Ayrıca

sürdürülebilirlik güvence hizmetlerinin büyük ölçüde uluslararası denetim firmaları tarafından yürütüldüğü

belirlenmiştir. Çalışma, sürdürülebilirlik güvence varlığının tek başına raporlama kalitesinde homojenlik

sağlamadığını ortaya koyarak literatüre katkı sunmaktadır. Bulgular, TSRS uygulamalarının geçiş

sürecinde olduğunu ve sürdürülebilirlik raporlamasında karşılaştırılabilirlik, şeffaflık ve güvence

derinliğinin artırılmasına yönelik politika ve uygulama geliştirme gereksinimine işaret etmektedir.