Empagliflozin A549 akciğer kanseri hücrelerinde otofaji ve apoptozu artırır
Cukurova Medical Journal, cilt.51, sa.1, ss.198-205, 2026 (ESCI, TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 51 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.17826/cumj.1837923
- Dergi Adı: Cukurova Medical Journal
- Derginin Tarandığı İndeksler: Emerging Sources Citation Index (ESCI), Directory of Open Access Journals, TR DİZİN (ULAKBİM), Academic Search Ultimate (EBSCO)
- Sayfa Sayıları: ss.198-205
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, empagliflozin’in (EMPA) antiproliferatif etkilerini araştırmak ve akciğer kanseri hücrelerinde otofajik hücre ölümünü tetikleyip tetiklemediğini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: A549 hücreleri EMPA’ nın artan konsantrasyonları ile muamele edildi ve hücre canlılığı MTT testi ile değerlendirilmiştir. Otofaji ve apoptoz ile ilişkili belirteçler (LC3B, kaspaz-3, kaspaz-9) western blotlama ile incelenmiştir Klonojenik analizler, hücrelerin EMPA tek başına veya everolimus (RAD001) ya da hidroksiklorokin (HCQ) ile kombinasyon halinde uygulanmasının ardından gerçekleştirilmiştir. Bulgular: EMPA, A549 hücre canlılığını doza bağımlı olarak anlamlı şekilde azaltmıştır. IC50 değerleri 24 saat için 54.11 µM, 48 saat için ise 109.6 µM olarak belirlenmiştir. EMPA ayrıca klonojenik kapasiteyi %66 oranında belirgin biçimde azaltmış ve hücresel morfolojide değişikliklere yol açmıştır. Bununla birlikte, LC3B ve kesilmiş kaspaz-3 ekspresyon düzeylerinde artış gözlenmiştir. Bulgularımız, EMPA’nın otofajiyi aktive ettiğini ve kaspaz-3 bağımlı apoptotik hücre ölümünü tetiklediğini göstermektedir. Sonuç: Empagliflozin, akciğer kanseri hücrelerinde otofaji ve kaspaz-3 aracılı apoptozun indüksiyonu yoluyla belirgin antiproliferatif etki göstermektedir. Otofajik ve apoptotik yolakları modüle edebilme yeteneği, EMPA’nın akciğer kanserinde gelecekteki kombinasyon temelli tedavi stratejileri açısından potansiyel bir aday olabileceğini düşündürmektedir. Ancak bu bulguların doğrulanması için ileri mekanistik çalışmalar ve in vivo araştırmalar gereklidir.
Purpose: The objective of the present study is to investigate antiproliferative effects of empagliflozin (EMPA) and to determine whether it induces autophagic cell death in lung cancer cells. Materials and Methods: A549 lung cancer cells were treated with increasing concentrations of EMPA, and cell viability was assessed by MTT assay. Autophagy and apoptosis related markers (LC3B, caspase-3, caspase-9) were examined by western blotting. Clonogenic assays were performed following treatment with EMPA alone or in combination with everolimus (RAD001) or hydroxychloroquine (HCQ). Results: EMPA significantly reduced A549 cell viability in a dose-dependent manner. The IC50 values were 54.11 µM at 24 h and 109.6 µM at 48 h. EMPA also markedly decreased clonogenic capacity by 66% and induced morphological alterations. In addition, the expression levels of LC3B and cleaved caspase-3 were increased. Our findings demonstrate that EMPA activates autophagy and triggers caspase-3 dependent apoptotic cell death. Conclusion: Empagliflozin exerts significant antiproliferative activity in lung cancer cells through the induction of autophagy and caspase-3 mediated apoptosis. Its ability to modulate autophagic and apoptotic pathways suggests that EMPA may represent a potential candidate for future combination based therapeutic strategies in lung cancer. Further mechanistic investigations and in vivo studies are warranted to validate these findings.