İş döngüleri, yenilenebilir enerji ve kısa vadeli karbon emisyon dinamikleri: Gelişmiş ekonomilerden asimetrik çıktı açığına dair kanıtlar


Creative Commons License

Tiryaki H. N.

OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, cilt.23, sa.2026, ss.1-16, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu çalışma, gelişmiş ekonomilerde CO₂ emisyonlarının kısa dönem dinamiklerini iş çevrimleri, enerji yoğunluğu, çıktı açığı ve yenilenebilir enerji dönüşümü bağlamında incelemektedir. Analiz, 1991–2023 dönemini kapsayan ve G7 ülkeleri ile Kore, Avustralya, İspanya, Hollanda ve İsveç’i içeren yıllık panel veri seti kullanılarak yapılmıştır. Çalışmanın temel amacı, uzun dönem denge varsayımlarına dayanmadan, iş çevrimine duyarlı ve metodolojik olarak tutarlı kısa dönem emisyon belirleyicilerini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda, panelde eşbütünleşmenin olmaması ve farklı durağanlık düzeylerinin tespit edilmesi nedeniyle analiz, kısa dönem tahmincileri FE–Driscoll–Kraay, CCE-MG ve AMG yöntemleriyle gerçekleştirilmiştir. Bulgular,ilk olarak kişi başına gelir artışı ve enerji yoğunluğundaki değişimlerin kısa dönemde emisyon artışının temel belirleyicileri olduğunu göstermektedir. Yenilenebilir enerji payındaki artışlar, emisyon büyümesini anlamlı biçimde azaltmaktadır. Çıktı açığının etkisi ise asimetrik biçimde ortaya çıkmaktadır. Çıktı açığı, genişleme dönemlerinde emisyon dinamiklerini anlamlı biçimde etkilerken, daralma dönemlerinde gerekli düşüşü yaratmamaktadır. Sonuçlar, emisyonların iş çevrimleri boyunca yönetilmesi gerektiğini ve yenilenebilir enerjinin kısa dönemde dengeleyici bir rol oynayabileceğini göstermektedir.
This study examines the short-term dynamics of CO₂ emissions in advanced economies in relation to business cycles, energy intensity, the output gap, and the renewable energy transition. The analysis uses a balanced annual panel dataset covering 1991–2023, including G7 countries, Korea, Australia, Spain, the Netherlands, and Sweden. The study's main objective is to identify short-term emission determinants that are business cycle-sensitive and methodologically consistent, without relying on long-term equilibrium assumptions. Accordingly, because the panel lacks cointegration and shows mixed integration degrees, the analysis used short-term estimators: FE–Driscoll–Kraay, CCE-MG, and AMG. The findings show that per capita income growth and changes in energy intensity are key determinants of short-term emission growth. Increasing the share of renewable energy significantly reduces emissions growth. The output gap effect is asymmetric: expansion periods significantly affect emission dynamics, while contraction periods do not necessarily reduce emissions. The results show that emissions must be managed throughout business cycles and that renewable energy can play a stabilizing role in the short term.