Diferansiyel denklemler sınıfı mikrokültüründeki sosyomatematiksel normların incelenmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, MATEMATİK ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NESRİN KUDUBAN

Danışman: FİGEN UYSAL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Güncel matematik eğitimi alan yazınında matematik yapma ve bilmenin, özünde sosyal ve kültürel bir etkinlik olduğu görüşünün önem kazandığı görülmektedir (Cobb, Gravemeijer, Yackel, McClain ve Whitnack, 1997; Cobb ve Bauersfeld, 1995; Mottier Lopez ve Allal, 2007). Buna göre öğrencilerin matematiksel gelişimi açıklanırken sosyal ve kültürel süreçler önem kazanmakta, böylece bilgi, sınıf üyeleri (öğretmen ve öğrenciler) arasındaki etkileşimler ve gerçekleştirilen etkinliklere bu üyeler tarafından yüklenen anlamın müzakere edilmesi sürecinde yapılandırılmaktadır (Uçar, 2016). Bu bağlamda sınıf ortamlarının incelenmesi önem kazanmaktadır. Çünkü her sınıfın kendi mikrokültürü ve bu mikrokültüre ait kendi normları vardır. Sınıfta her türlü aktiviteyi ve tartışmayı karakterize eden bu normlardır. Bu çalışma kapsamında yüksek öğretim matematiğinde, özellikle uygulamalı bilimler için önemli konulardan biri olan adi diferansiyel denklemlerin öğretildiği sınıf ortamının sosyomatematiksel normları ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu amaçla bir devlet üniversitesinin matematik bölümünde bahar yarıyılında yürütülmekte olan adi diferansiyel denklemler dersi beş hafta boyunca gözlemlenmiştir. Bu sınıfa ait sosyomatematiksel normlar belirlenirken Sfard (2008) ve Cobb ve Yackel (1996b)'in teorik çerçeveleri kullanılmıştır. Gözlemlenen normlardan bazıları şu şekilde ifade edilebilir: • Adi diferansiyel denklemler dersi > yöntemi ile yürütülür • Bir veya iki örnek sunmak, matematiksel soyutlama için yeterli olarak kabul edilir. • Teorem ya da problemlerin genel durumlarından önce özel durumları içeren örnekler incelenmelidir.